نگاشته شده توسط: golmaryam | آوریل 3, 2008

یه ترکه رفت تونس(قسمت اول)

من برگشتم! قبل از همه چیز تا یادم نرفته میخوام از رستورانی در یاسمین حمامت تونس بنویسم، بعد از چیزای دیگه. اول اینکه اینترنت درست و حسابی نداشت و خیلی از موضوعات داغ این یک هفته کهنه شدند و از یاد رفتند. ولی از اونجایی که غذا برتر از گوهر آمد پدید، و خاطرات شکم پرورانه ما از این سفر به هر خاطره دیگه ای می چربید، گفتم اول یک موضوع چرب و چیلی و روغن زیتونی و شرابی براتون تعریف کنم. البته اسم رستوران که یادم نمیاد، ولی تو راسته هتل المحاری همینجوری که میری جلو اول یک رستوران ایتالیائیه که اسپاگتی و پیتزا می فروشه، چسبیده بهش رستوران دوست داشتنی من قرار داره که بالاش یک چیزهایی راجع به فیش(ماهی) و اینها نوشته شده. سمت راستو که نگاه کنید دریاست. سمت چپ هم ردیف خنزرپنزر فروشی های تونسی و چند تا کافه و رستوران. البته این فصلی که ما رفتیم کلی سرد و باد و بوران و اینها بود و تقریبا پرنده پر نمیزد، ولی گویا به فصلش حسابی شلوغ میشه. یک کار جالبی که رستوران های اونجا می کردند، این بود که منوی غذا و نوشیدنی شون با قیمت، بیرون از رستوران روی یک میز بود. رستوران فیش یک منوی کامل از غذاهای دریایی داشت که در اصل یک غذا بود! یعنی اگه سی دینار ناقابل( هر دینار 800 تومان) پرداخت می کردید غذایی شامل دو جور زیتون، باقالی و کلم به عنوان اشتها آور، سالاد ماهی، سوپ ماهی(واقعا خوشمزه بود)، یک ظرف بزرگ میگوی پفکی، یک ظرف بزرگ اسپاگتی عالی با میگو و سیر، یک ماهی درسته سرخ شده متوسط، یک ظرف کوکوی ماهی، سموسه(اسفناج و سیب زمینی) و دو سه عدد ماهی ریز سرخ شده و در انتهای غذا یک ظرف سیب زمینی سرخ شده و املت با سیر و فلفل دلمه ای فراوون. البته بعدش یک ظرف سیب و پرتقال قاچ شده و یک بستنی هم انتظار شمارو می کشه! خوب دیگه تموم شد. حالا ما شانس آوردیم که دفعه اول با احتیاط فقط یک منو سفارش دادیم. غذا با آرامش کامل سرو میشه. کسی منتظر نیست که شما بلند شید و جاتونو بگیره. برخورد گارسن ها خیلی خوبه و با توجه به اینکه زبان دومشون فرانسه است، با کلی ایما و اشاره تونستیم درخواست های حین غذا رو مطرح کنیم. میز و صندلی ها چوبی بود و روشون یک رومیزی سفید و بعد یک رومیزی قرمز پارچه ای گذاشته بودند. بشقاب ها سفید و روی هر کدوم یک دستمال سفره از جنس همون رومیزی قرمزه بود. برای هر نفر دو سه تا گیلاس در اندازه های مختلف بود(عییین تو فیلما) و با توجه به اینکه چه نوشیدنی سفارش میدادی خودشون صلاح مصلحت می کردن که تو کدوم گیلاس باید چی بخوری. خلاصه که کل این غذا و پذیرایی واقعا سی دینار می ارزید و ما دو روز پیاپی امتحانش کردیم. اگه گذرتون اون ورا افتاد حتما یه سر برید و سلام مارو برسونید و گیلاستونو به سلامتی ما بالا ببرید.

عزت زیاد.

.

Advertisements

Responses

  1. می بینم که شما دارید روی دست همسر جان ما بلند می شوید. رستوران های خارجه را به رخ می کشید. به به ! یادمان باشد یک چیزهایی به ایشان بگوییم. البته به صورت صلح آمیز. این یک غذای تونسی ها هم ما را کشت. نوش جانتان. گوشت شود به رانتان!

  2. سلام
    سال نو مبارك. خيلي دلم مي خواد تو سال جديد حساسيت هام رو كم كنم ولي برام سخته.
    ما همين شمال كه رفتيم تمام صندوق وسايل ارشك بود و ما دوتا يك ساك كوچولو داشتيم چه برسه به اينكه بريم خارج.
    انشاله كه بهتون خوش گذشته باشه و همش برين سفرهاي خوب خوب.

  3. به چه سال نوی خوش‌مزه‌ای! همیشه به خوش‌سفری!

  4. هوم به نظرم باید جای جالبی باشه. من اینجا چند تا دوست تونسی دارم که آدم های فوق العاده ای هستن. شاید ما هم یه سر رفتیم اونجا.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: