نگاشته شده توسط: golmaryam | ژانویه 7, 2008

کرمک معتادمن

ساعت نزدیک یک نیمه شبه که میرسیم خونه. خرد و خمیر و خواب آلود، میرم تو رختخواب. ولی کرم وبلاگ نویس وبلاگ خوان اینترنت بازم، تازه از خواب بیدار شده و ویرش گرفته. هی میخوام بخوابونمش، هی التماس میکنه، فقط چند دقیقه. بریم ببینیم کامنت جدیدی، نوشته تازه ای، آمار وبلاگ، هان؟ بریم؟ حریفش نمیشم که ورپریده رو. بهش میگم فقط ده دقیقه ها! مثل این مامان تسلیم عصبانی ها، خودمم میدونم که تهدید توخالی میکنم. میدونم که نشستن پای کامپیوتر همان و بیخوابی شبانه و خوندن تک تک وبلاگهای شناخته و ناشناخته همان.

 

Advertisements

Responses

  1. وای منم همینما! تا پسرم رو می خوابونم کورمال کورمال از اتاق میام بیرون و نشستن پای کامپیوتر همانا و تا دو و سه صبح بیدار موندن همان. خدا هدایتمون کنه!!

  2. و قبض تلفن همان…

  3. منم یه موقع به همین درد دجاربود بدجور ولی نامردی بعضی ها باعث مهار این میل افسارگسخته شد اما دروباره اومدم ولی امیدوارم مثل قبل مبتلا به این میل زبون نفهم نشم .
    موفق باشی وبلاگت جالبه


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: