من هم مریض شدم، مریض شدنی. از این عطسه ها که قطع نمیشن و نمیدونی چشماتو که باز می کنی به گاردریل اتوبان زدی با به ماشین بغلی. خوشبختانه به هیچ کدوم نزدم ولی هنوز خوب هم نشدم. صبح کله سحر هم کپسول چرک خشک کن خوردم با شکم خالی، همش گلاب به روتون حالت تحول و اینها دارم. حالا ولی بهترم. بعد عمری یک پنج شنبه و جمعه رو بدون مهمون و مهمونی رفتن سر کردیم. تو خلوت خودمون. تو همون سادگی روزمره و دونستن همه چی و بدون کشف هیچ رازی، -سلام مکین بانو جان، اقر به خیر-روزمونو گذروندیم و فیلم دیدیم.با چشمای نیمه باز به تحلیل های آبگوشتی و چلوکبابی مون از my blueberry nights ، بعدش ماجرای آنتونیونی و بعدتر هم 27dresses ، گذروندیم.

Your response: